Geçen hafta sonu Tokat'a gittik. Yolda üşüttüm sanırım ve dolaşıp duran keçi bizim kapımızıda çaldı sonunda:(( Biraz inadı kırılmıştır diye umdum ama nafile bir haftadır çekiyorum hala geçmedi. Raporluydum bu hafta ama nafile... Nehir Naz evde olmamın tadını çıkardı ve ben dinlemedim tabiki. Malum... ilaçda içemiyorum. Doktor tam ilaç yazacak;
-Emziriyorum ilaçları ona göre yazarmısınız
- Tabii kaç aylık çocuk
-27 aylık:)))
-Neee halamı emiyor!!!!
Eve geldim anlattım Nehir Naz hanıma kızım bak artık büyüdün iki yaşındasın artık memeyi bırakmalısın dedim. O yine her zamanki gibi ağzında meme "yaaaaaaaaa iti diii-iiillll bes olsa" Benimle pazarlık yapıyor, beş yaşında bırakacakmış:))))
Dedemizin doğumgünüydü. Pardon yanlış söyledim kızımın olduğu her yerde doğumgünleri onun:))) Mutlu yıllar canım babam iyi ki varsın...
Bizim üç kuzen annemi delirtti. O kadar ki;
annem: Manolya senelik izni varmı senin?
-evet anne
-tatile gidersiniz değilmi?
-niye öyle dedin anne
-eee sen gelince bacında çocukları ile burda uzun tatilde düşünemiyorum sizi:))))
Ama kadın haklı, neler yapmadılar ki...
Salondaki koltukların minderleri teker teker yerlere dizildi:))))
Kulube yaptılar ama anneannesi kendilerine...
Koltuklarda "kafeliiii şüttt" ler içildi:)))
Oradaki odasını ve oyuncaklarını çok özlemiş bizim fıstık:)))
Anneannemiz o kadar laf söyledi, şikayet etti ama yinede bizi çok zor yolcu etti:((














